گاهی لابلای دفترها و کاغذهای قدیمی نوشته هایی رو پیدا میکنم که خط خودمه توش از یه موضوعی نوشتم از مریض شدن از خوشبخت بودن از سفر با مترو.از ارایشگاه مردونه که بچه ها رو.بردم از روز اول دانشگاه که مو به موش زو نوشتم  و هر موضوعی که توی اون زمان برام جالب بوده اغلب توی اون زمان خاص تنها بودم و.نیاز داشتم کسی کنارم باشه و حسم رو بشنوه و باعث شده به کاغذ پناه ببرم حالا که این نوشته ها رو.پیدا میکنم باعث پیوند زمان میشه و خودم رو ملاقات میکنم در زمانی عجیب و.حال و هوایی ثبت شدنی روی کاغذهایی به ضخامت گلبرگ

بعد از مرگم شاید این کاغذها لبخندی به روی خواننده بیاره که مثلا چه مادرشوهر عجیبی داشتم چه چیزهایی رو نوشته 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *