آدم‌های گرفتار

دنیا پر از مردم گرفتار است.
مردمی که باید جایی بروند و مردمی که جایی ندارند بروند؛ مردم با هدف و مردم بی‌هدف،
مردمی که سعی دارند زمان را متوقف کنند و مردمی که دوست دارند زمان زودتر بگذرد.
و اینهمه آدم با خصوصیات متفاوت در کنار هم دنیا را می‌سازند.
دنیایی که دائم عوض می‌شود ولی آدم‌هایش همان هستند که همیشه بودند .
کرم ابریشم های بزرگی که دست و پای خودشان را با تارهای زندگی بسته اند و توی پیله زندگی گیر کرده اند. تک و توک پروانه هایی از این پیله ها بیرون می آید که پر می‌کشند و نگاه بقیه بهشان خیره می ماند. ولی بیشتر مردم توی دیگ زندگی می افتند و پیله ای که بافته بودند رخت لباس یکی دیگر می‌شود .
بدون اینکه وسعت آسمان را بفهمند یا لذت پرواز را

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *